ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಲಾಗಿದ್ದು, “ಮಾತೃ ದೇವೋ ಭವ” ಎಂಬ ವೇದವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ತಾಯಿಯನ್ನು ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ಮೊದಲು ಗೌರವಿಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಸಾರುತ್ತದೆ.
ಸನಾತನ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ತಾಯಿಯು ಕೇವಲ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮನೆಯ ಬೆಳಕು ಹಾಗೂ ಮಗುವಿನ ಪ್ರಥಮ ಗುರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿ, ಪೋಷಿಸಿ, ಸಂಸ್ಕಾರ ನೀಡುವ ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ದೈವಿಕ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಿವೆ.
ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಪ್ರಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಭಕ್ತ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ತನ್ನ ತಾಯಿ ಕಯಾದುವಿನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ನಾರದ ಮುನಿಗಳಿಂದ ಹರಿನಾಮದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನೆಂಬ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅರ್ಜುನನ ಪುತ್ರ ಅಭಿಮನ್ಯು ಕೂಡ ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಯುದ್ಧತಂತ್ರದ ಜ್ಞಾನ ಪಡೆದಿದ್ದನೆಂದು ಪುರಾಣಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಇದು ಮಗುವಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಪಾತ್ರ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಹಿಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಗುರುವಿನ ಪತ್ನಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪತ್ನಿ, ರಾಣಿ, ಸಾಕು ತಾಯಿ, ಗೋಮಾತೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಾತೆ ಸೇರಿ ಏಳು ಮಂದಿಯನ್ನು ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಗೌರವಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ತ್ರೀಶಕ್ತಿಯ ಈ ಆರಾಧನೆಯೇ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಪಾರ್ವತಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಹಾಗೂ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಜಗನ್ಮಾತೆಯರಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸ್ತ್ರೀತ್ವಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಗೌರವ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಈ ವರ್ಷ ಮೇ 10ರಂದು ವಿಶ್ವ ತಾಯಂದಿರ ದಿನ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನದ ಆಚರಣೆಯಾಗದೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತಾಯಿಯ ಸೇವೆ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿವೆ.
ಆಧುನಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಹಾಗೂ ಉದ್ಯೋಗ ಎರಡನ್ನೂ ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ತಾಯಂದಿರ ಆರೋಗ್ಯ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಕಡೆ ಕುಟುಂಬದವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಸಂದೇಶವೂ ತಾಯಂದಿರ ದಿನದ ಅಂಗವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.
